WAAR MIJN VOETEN MIJ BRENGEN: TEXEL 2011

Ik weet het het is geen typefout, 2011. Vorig jaar was ik voor 2 weken naar Texel op vakantie en ik moet zeggen, het eiland van Noord-Holland heeft mijn hart gestolen. Wat ga ik er graag naartoe en wat voel ik me er vrij. Het lijkt of ik heel wat meters afleg en ja dat doe ik ook.... in de auto. Ver lopen hoeft hier niet, mag wel, maar vanuit een vogelkijkhut, vanuit de auto en als je een klein stukje een natuurgebied in loopt, kun je al veel fotograferen. Ik hou van het strand en de zee en op Texel stap je zonder problemen de duinen over, geen moeilijke trappen, geen hoge duinen met rul zand... nee, de auto bijna tot aan de deur van het strandpaviljoen rijden, hoe fijn is dat! En foto's maken, van vogels, van bloemen, van landschappen, van dorpjes, van mensen. Het huisje staat op het vakantiepark de Muy en is wat gedateerd, maar lekker vrij met een mooie grote tuin. Groot genoeg voor ons tweetjes.

Op Texel zie je overal deze schapenboeten. Met de rechte kant richting noordoost. Bij zuidwesterstorm en regen schuilen de schapen tegen deze rechte kant aan.

De eerste dag nemen we een kijkje op het vliegveld van Texel, waar ze het WK Parachutespringen houden. Prachtig om te zien. Vooral hoe zorgvuldig de parachutes weer opgevouwen worden voor de volgende sprong.

Een wandeling door de Slufter naar de zee, het lijkt dichtbij, maar dat valt mee. Een wandeling die niet te lang is maar net genoeg en waar je van alles tegen kunt komen. Bloeiend engels gras, mooie duinlandschappen, kwelders met water waar vogels fourageren, en naar de zee toe het water van de zee, dat naar gelang eb of vloed hoog of laag staat. Met vooral bij laag water veel vogels. Het water was vroeger over te steken bij eb, maar nu gaat dat niet meer zonder een nat pak te halen. Heerlijk om hier te lopen als het hard waait, maar funest voor je camera.

Het prachtige natuurgebied rond de Horsmeertjes. Daar kom ik graag in september omdat dan de parnassia bloeit. Hier heb ik dit machtig mooie bloemetje voor het eerst gezien en dit is mijn lievelingsbloemetje, met het hart als een kroontje.

Deze keer heb ik ook het zeldzame moeraskartelblad gevonden. Pas thuis bij het bekijken van de foto's zag ik hoe bijzonder dit plantje is.

Op het strand kom je van alles tegen. Ik vind het puur genieten op mijn knieën op het strand met de macrolens, de schelpjes, krabbetjes, algen en wier fotograferen.

Een plek waar we altijd veel vogels treffen is bij Dijkmanshuizen. Dit jaar zit er de oranje franjepoot, maar die is voor mij te klein om te fotograferen. En af en toe worden we getrakteerd op een hoosbui. In de kijkhut, zit je dan lekker beschut

Vaak gaan we ook naar het noorden van het plaatsje Cocksdorp, waar je over de dijk naar een groot wadgebied kunt kijken. Vooral bij laag water trekt het veel watervogels en strandloper etc, die er op zoek gaan naar voedsel. Hier vliegen heel veel steenlopertjes weg.

Een mooi gebied om door heen te struinen is de Muy. Helaas mag je er niet komen in het broedseizoen, maar daarbuiten is het vrij toegankelijk. Ook hier weer veel planten. Voor het eerst tref ik hier het judasoor. Een paddenstoel, een satijnachtige donkerroze zwam.

Een eindje verder doet een kever veel moeite om door het rulle zand te kruipen, het is de bastaardzandloopkever

Ook zo bijzonder zijn de megagrote parasolzwammen, die her en der verspreid staan door het gebied. Ze zijn groter dan je hand. Hier met de duinen op de achtergrond

En als je bij de zee komt, moet je een heel eind de duin af, dat doe ik maar niet. Ik geniet door het gras heen van de zee.

Zo gaan de dagen voorbij. Lekker struinen, lekker relaxt, ik heb het er ongelooflijk naar mijn zijn. Maar ook Texel heeft een berg, de Hoge Berg en die is te bewandelen. Op mijn gemakkie, het is lekker weer trekken ik en mijn gezin door de zo bekende tuinwallen van het zuidelijke deel van Texel. Hier bloeien veel bloemen. Dit is het hoogste punt van Texel en de plakette geeft aan in welke richting je welk dorp kunt vinden.

In de verte zie je de Hoge Berg

We gaan ook altijd even kijken naar de plas bij die ze Waagejot noemen en wat schetst onze verbazing, daar zitten kemphanen. Prachtige watervogels. Ik begin steeds mee plezier te krijgen in het fotograferen van de vogels die Leo spot, maar mijn lens heeft niet het bereik die ik graag zou willen. Maar zo gaat het ook wel, vind ik.

In het gebied bij Ecomare, het Alloo tref ik een parelstuifzwam aan. Prachtige stuifzwam.

Een heel bijzondere ontmoeting, de blauwe kiekendief. Geen fraaie foto, ik weet het, maar wat kan ik genieten van een kiekendief, bruin of blauw. Dit is de vrouw. Het is een roofvogel, die laag over de velden jaagt. De vogel komt maar in kleine getale voor in Nederland en is een jaarvogel, trekt in de winter niet weg.

De vogel die op mij de meeste indruk heeft gemaakt is toch wel de goudplevier. Een prachtige waterloper, die in grote getale bij elkaar zit. Jaargast. Doortrekker en wintergast in zeer groot aantal, zomergast in vrij klein aantal; voormalige broedvogel. Ik vind het een plezier om naar de ze vogels te kijken. Het lijkt wel of je naar een schilderij van M.C. Escher zit te kijken. ZO mooi gaan ze samen door de lucht en als de zon erop schijnt, lijken ze te schitteren van goud. Deze vogels troffen we bij de Utopia en buitendijks net onder de Schorren.

De laatste dag komen we nog even op het strand, ik wil zo graag een zonsondergang fotograferen. En dat lukt. Eerst nog wat foto's van schelpen op het strand

En dan het moment suprême... De zonsondergang... wat heb ik genoten van dit schitterende veelzijdige eiland en wat kom ik hier graag weer terug. En dat is in 2012 2 keer gebeurd, of wel, wordt vervolgd...